1
00:00:16,000 --> 00:00:19,000
Επεισόδιο 54: 22 χρόνια σε εικόνες

2
00:00:20,000 --> 00:00:23,000
Στις 24 Απριλίου 1990, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ των NASA/ESA

3
00:00:23,000 --> 00:00:26,000
εκτοξεύθηκε στο διάστημα.

4
00:00:26,000 --> 00:00:30,000
Στα 22 χρόνια από τότε, μας έχει στείλει περισσότερες από ένα εκατομμύριο παρατηρήσεις.

5
00:00:30,000 --> 00:00:33,000
Παρουσιάζουμε μερικές από τις αγαπημένες μας: μία για κάθε έτος.

6
00:00:33,000 --> 00:00:35,000
Μεταξύ των πρώτων εικόνων που έστειλε το Χαμπλ μετά την εκτόξευσή του τον Απρίλιο του 1990,

7
00:00:35,000 --> 00:00:37,000
ήταν αυτή η εικόνα του Κρόνου, καλή σε σύγκριση με επίγεια τηλεσκόπια, αλλά λίγο θολή.

8
00:00:37,000 --> 00:00:40,000
Αυτό οφείλονταν στο γνωστό πρόβλημα με το κάτοπτρο του Χαμπλ.

9
00:00:40,000 --> 00:00:42,005
Αν και όχι απόλυτα ευκρινής, αυτή η πρώιμη εικόνα του Νεφελώματος του Ωρίωνα

10
00:00:42,005 --> 00:00:45,005
καταγράφει τα πλούσια χρώματα και τους σχηματισμούς

11
00:00:45,005 --> 00:00:48,000
αυτής της λαμπρής περιοχής δημιουργίας άστρων.

12
00:00:49,000 --> 00:00:52,000
Σε όλη τη περιοχή του Νεφελώματος του Ωρίωνα υπάρχουν αρκετοί πίδακες αερίου

13
00:00:52,000 --> 00:00:55,000
που προέρχονται από νεογέννητα άστρα, γνωστά στους αστρονόμους ως Αντικείμενα Χέρμπιγκ-Χάρο.

14
00:00:56,000 --> 00:00:59,000
Στα τέλη του 1993, τα προβλήματα του Χαμπλ επιλύθηκαν με τη πρώτη επισκευαστική αποστολή.

15
00:00:59,000 --> 00:01:02,000
Εικόνες πριν και μετά, του πυρήνα του σπειροειδούς γαλαξία Messier 100

16
00:01:02,000 --> 00:01:05,000
δείχνουν τη δραματική βελτίωση στην ποιότητα απεικόνισης του τηλεσκοπίου.

17
00:01:11,000 --> 00:01:14,000
Λίγο αργότερα, ο κομήτης Shoemaker-Levy 9 προσέκρουσε στο Δία.

18
00:01:14,000 --> 00:01:17,000
Μία παρόμοια πρόσκρουση στη Γη, 65 εκατ. χρόνια πριν ίσως εξαφάνισε τους δεινοσαύρους.

19
00:01:18,000 --> 00:01:21,000
Η εικόνα των 'πυλώνων της δημιουργίας' στο Νεφέλωμα του Αετού είναι από τις πλέον διάσημες.

20
00:01:21,000 --> 00:01:24,000
Αυτοί οι τεράστιοι σχηματισμοί σκόνης ενθυλακώνουν περιοχές δημιουργίας άστρων.

21
00:01:25,000 --> 00:01:28,000
Αυτή η εικόνα του 1996 δείχνει ένα πλανητικό νεφέλωμα, το οποίο

22
00:01:28,000 --> 00:01:31,000
σε αντίθεση με το Νεφέλωμα του Αετού, δείχνει το άλλο άκρο της αστρικής ζωής: τον αστρικό θάνατο.

23
00:01:32,000 --> 00:01:35,000
Η αποστολή Mars Pathfinder της NASA ήταν καθ' οδόν προς τον Άρη το 1997

24
00:01:35,000 --> 00:01:38,000
όταν το Χαμπλ έλαβε αυτή την εικόνα.

25
00:01:40,000 --> 00:01:43,000
Ένα ακόμη πλανητικό νεφέλωμα, το Δακτυλιοειδές Νεφέλωμα είναι από τα πλέον διάσημα.

26
00:01:50,000 --> 00:01:54,000
Το Νεφέλωμα της Κλειδαρότρυπας, μέρος του μεγαλύτερου Νεφελώματος της Τρόπιδος

27
00:01:54,000 --> 00:01:58,000
είναι μία ακόμη περιοχή δημιουργίας άστρων

28
00:01:58,000 --> 00:02:01,000
πλούσια σε λαμπρό αέριο.

29
00:02:02,000 --> 00:02:05,000
Δεν είναι όλα τα νεφελώματα λαμπρά. Το NGC 1999 έχει μία σκοτεινή περιοχή

30
00:02:05,000 --> 00:02:08,000
που διαγράφεται πάνω στο λαμπρότερο υπόβαθρο ανακλώμενου αστρικού φωτός.

31
00:02:10,000 --> 00:02:13,000
Αυτός ο γαλαξίας εμφανίζει τις δραματικές παραμορφώσεις

32
00:02:13,000 --> 00:02:16,000
που μπορεί να ακολουθήσουν τις συγκρούσεις γαλαξιών.

33
00:02:17,000 --> 00:02:20,000
Επιπλέον αναβαθμίσεις το 2002, περιλάμβαναν μία νέα κεντρική κάμερα

34
00:02:20,000 --> 00:02:23,000
η οποία αύξησε την ανάλυση αλλά και τη ποιότητα των εικόνων.

35
00:02:23,000 --> 00:02:26,000
Αυτή η εξαιρετικής ευκρίνειας εικόνα δείχνει τις δυνατότητες του νέου οργάνου.

36
00:02:28,000 --> 00:02:31,000
Αυτή η λήψη εξαιρετικά μεγάλης έκθεσης σχεδιάστηκε

37
00:02:31,000 --> 00:02:34,000
για να παρατηρηθούν οι πλέον μακρινοί και αμυδροί γαλαξίες στο Σύμπαν.

38
00:02:36,000 --> 00:02:39,000
Η δραματική σύγκρουση δύο σπειροειδών γαλαξιών

39
00:02:39,000 --> 00:02:43,000
φαίνεται σε αυτή την εικόνα των γαλαξιών Antennae.

40
00:02:47,000 --> 00:02:50,000
Αυτή η εικόνα του Νεφελώματος του Ωρίωνα

41
00:02:50,000 --> 00:02:54,000
είναι από τις μεγαλύτερες και πλέον λεπτομερείς που έχουν ποτέ ληφθεί.

42
00:02:58,000 --> 00:03:01,000
Τα σφαιρικά σμήνη, σχεδόν σφαιρικές συγκεντρώσεις άστρων,

43
00:03:01,000 --> 00:03:04,000
περιλαμβάνουν μερικά από τα παλαιότερα άστρα του Γαλαξία μας.

44
00:03:04,000 --> 00:03:07,000
Το Χαμπλ παρέχει ευκρινείς εικόνες άστρων ακόμη και στο πολυπληθές κέντρο τους.

45
00:03:09,005 --> 00:03:13,000
Αυτή η εικόνα ελήφθη πριν από μία ηλεκτρονική βλάβη, τον Ιανουάριο του 2007

46
00:03:13,000 --> 00:03:16,000
η οποία προσέβαλε τη κεντρική κάμερα του Χαμπλ.

47
00:03:16,000 --> 00:03:19,000
Αν και τα υπόλοιπα όργανα αρκούσαν για να συναγωνίζεται

48
00:03:19,000 --> 00:03:22,000
με τα καλύτερα επίγεια τηλεσκόπια

49
00:03:23,000 --> 00:03:26,000
το 2009, μία τελική επισκευαστική αποστολή επισκεύασε τη βλάβη και εγκατέστησε μία νέα κάμερα.

50
00:03:26,000 --> 00:03:29,000
Το Χαμπλ είχε επιστρέψει.

51
00:03:31,000 --> 00:03:35,000
Χρησιμοποιώντας το νέο εξοπλισμό του,

52
00:03:35,000 --> 00:03:39,000
το Χαμπλ εστίασε στη καρδιά του Κενταύρου Α,

53
00:03:39,000 --> 00:03:42,000
ενός γαλαξία με μεγάλη ποσότητα σκόνης.

54
00:03:46,000 --> 00:03:49,000
Τον Απρίλιο του 2012 δημοσιεύθηκε,

55
00:03:49,000 --> 00:03:52,000
αυτή η εικόνα του Νεφελώματος της Ταραντούλας, συνδυάζοντας παρατηρήσεις του Χαμπλ του 2011,

56
00:03:52,000 --> 00:03:55,000
με δεδομένα χρώματος από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο.

57
00:03:55,000 --> 00:03:58,000
Είναι μία από τις πλέον λεπτομερείς εικόνες περιοχής δημιουργίας άστρων

58
00:03:58,000 --> 00:04:01,000
με το εντυπωσιακό μέγεθος των 330 εκατ. εικονοστοιχείων (megapixels).

59
00:04:02,000 --> 00:04:05,000
Τα περισσότερα από τα δεδομένα του Χαμπλ διατίθενται προς όλους ένα χρόνο μετά τη συλλογή τους

60
00:04:05,000 --> 00:04:08,000
Άρα ποιά είναι η καλύτερη εικόνα του Χαμπλ για το 2012; Υπομονή και θα μάθετε...

61
00:04:10,000 --> 00:04:14,000
Κείμενα: ESA/Hubble - Μετάφραση: Μανώλης Ζούλιας